De hypoxie slaat toe

Column Geneeskunde
Emma van den Boom 26-11-2019

Diep weggestopt in een kantoor zonder ramen op de begane grond dat “de kerker” als bijnaam heeft gekregen staren mijn supervisor en ik naar onze database. Om ons heen staan dozen met dossiers, protocollen en zonder te begrijpen waarom: schoenen. Met enige ironie is er een A4-tje met “Sauna room” op de deur geplakt om aan te geven dat er bij binnenkomst tropische temperaturen te verwachten zijn. Daarnaast is een zonnebril te allen tijde te adviseren als wapen tegen het humeur vervuilende tl licht. Te midden van deze chaos, en met twijfelachtig succes, poog ik het doen van onderzoek tot mijn tweede natuur te maken. Een proces gevuld met frustratie, een zee van geduld en af en toe ineens een klein succes. Mooi om te merken hoe je de kleine dingen in het leven opnieuw leert waarderen, zoals een plaspauze, of zuurstof. En hoe we evolutionair geprogrammeerd zijn om negatieve ervaringen in hoog tempo naar de achtergrond te laten verdwijnen als ze enigszins vervangen kunnen worden door iets positiefs. Analyse week is aangebroken en grafiek 1 ontpopt zich tot een waar kunstwerk. Even, heel even, vervaagt alle irritatie als sneeuw voor de zon en schrijf ik in gedachten een sollicitatie voor een promotieplek.


Column: Emma van den Boom
Emma is student geneeskunde in Amsterdam. Als coassistent en student-assistent schrijft zij voor Medigo over haar ervaringen, de uitdagingen en charmes van de medische wereld.