Nieuws


De eeuwige coassisent

02-07-2018

Afgelopen week bracht ik schaars gekleed op mijn balkon door waar ik mijn buren belastte met accidentele flashes, balancerend op de lijn tussen maximale zon expositie en als gedehydreerde garnaal op de SEH belanden. Dit alles niet zonder filosofische terugblik op het afgelopen coschapjaar. Mijn tijd op de anatomie, die mij nog steeds zeer dierbaar is, bracht ook enige vertraging met zich mee. Gestart in 2015 met nu nog zo’n 1,5 jaar te gaan maakt dat ik grofweg 4,5 jaar mag genieten van de befaamde titel “coassistent”. Mijn vader vraagt zich regelmatig hardop af hoe een EHBO cursus zó lang kan duren en de lokale supermarkt heeft onlangs een case report gepubliceerd in de bonusfolder over het effect van drie jaar lang pasta met tomatensaus met mij als studieobject. Ondertussen ga ik, overwegend vrolijk, door. Met steeds een beetje meer verantwoordelijkheid en minder zorgen in de ziekenhuizen waar ik kom, een duidelijker toekomstbeeld en een gezondere balans in het dagelijks leven. Dus ach, zolang er enig teken is van persoonlijke progressie blijf ik met liefde nog even ziekenhuisplankton.

Columnist: Emma van den Boom

Emma is student geneeskunde in Amsterdam. Als coassistent en student-assistent schrijft zij voor Medigo over haar ervaringen, de charmes en uitdagingen van de medische wereld.